Ciddi üzücü günlerde geçirdik yalan değil ama hayat devam ediyordu çocuklar meraklıydı enerjiliydi ve hüznü kısacık anlar olarak yaşıyorlardı üzüntünü sınıfta yaşamana zaman yoktu ...iyi ki de öyleler....yoksa nasıl hep neşeli olabilirdim....nasıl renkli giyinip enerjik görünebilirdim nasıl yaratıcı olup sakinleşebilirdim...karşılıklı birbirimize iyi geldiğimizi varsayıyorum ;)ya da böyle düşünmek işime geliyor.
Hatalar yaptım yine bu yarım dönemde de keşke bunu yapmasaydım söylemeseydim düşünmeseydim bile dediğim ne çok şey oldu...mesela deyip yazmaya başlasam mı? :))hahahaaaa yapmam çünkü bangır bangır tv sesi ile ancak bu kadar kafamı toparlıyorum iç sesime ancak bu kadar kulak veriyorum ;)
