Üzüm çekecek canınız söyleyeyim;)

Biraz yeşil kartona öğretmen tarafından çizilen yapraklar önce hazırlanır.Ardından bir avuç içi kadar kare grapon kağıtları çocuklara verilir ve içine pamuk koyarak lolipop gibi kıvırırlar en son yapıştırırken fazla kalan o kısımların bazılarını kesilir bazılarıda yapıştırırken arada kaynar gider .Öğretmen meraklı bakışlarla birlikte üzüm salkımlarını dizayn eder panoya asar bakar bakar pek beğenirler:))

Çilek kokulu bir gündü...

 

   Çocuklar hazırladıkları çilek figürlerini bellerine takarlar. Öğretmen manavdan çilek almaya giden müşteri, çocuklar da manavda müşteri tarafından alınmayı bekleyen çilekler olurlar. Yan yana dizilerek kasada bekleyen çilek öykünmesi yaparlar. Öğretmen manava gelir. Kasalarda değişik meyveler varmış gibi değişik meyve isimleri söyler. Öğretmen arkasını döndüğü anda çilekler canlanarak konuşmaya ve hareket etmeye başlar. Öğretmen çileklere doğru yüzünü döndüğü anda, her biri eski halini alarak hareketsiz bir şekilde dururlar. Öğretmen geri dönüp baktığında çileklerden hareket halinde olan varsa bu çilekler alınarak kesekâğıdana konulur. En son bir çilek kalana kadar dramaya devam edilir. Son kalan çilek müşteri olma hakkını kazanır. Drama birkaç kez tekrar edilerek. Çocuklara “Manavda müşteri tarafından alınmayı bekleyen çilekler olduğunuzda neler hissettiniz sorusu yöneltilerek hislerini anlatmaları istenir.