20 Kasım 2012
KİTAP KAPAKLARINDAN ÇANTA
Kitap kapaklarından nasıl kıyıpta çanta yapılır bilmiyorum ama elinize belki bir şekilde geçerse diye hatırlatıyorum buda yapılabilir....kaynak
GERİ DÖNÜŞÜMDEN TAKI TOPARLAMACA
Aklımı bile toparlayamazken ben bunu yapıp takılarımı toparlayamam ama önerebilirim....yapımı buradan
13 Kasım 2012
KÜÇÜK KUTU VE DALYA...
Var olan kutuyu açıp aynen çizip kesip katlamak marifet sayılmasada parlaklığı ve minikliğiyle gönlümü çaldı gitti.Aslında arkadaşımın doğum günü hediyesi için yapmıştım ama sonradan küpelere kolyeyide ekleyince sığamadılar tabiki bilen bilir kutunun kalıbı malum alışveriş sitelerinden birinden gelen minik lokum kutusuydu bir lokumluk kutu işte daha ne olsun:))
Bir de 100. izleyicim de oldu benim :)dalya! dedim nihayet sevgili Etka izleyicim olup hani bunun kutlaması demiş:)) çok da iyi yapmış ilerde telafisini yapacağım kız sözü ;)
11 Kasım 2012
KEÇEDEN SANAT ESERİ ÇANTALAR
Keçeden başka ve daha güzel şeylere buradan bakabilirsiniz
Fotoğrafların boyutlarını ayarlamada sorun yaşıyorum o nedenle başka başka boyutlarda kaldılar pek düzenli görünmeselerde sorunu çözene kadar ne yazık ki böyle göreceksiniz...
7 Kasım 2012
Yaranamazsın:)
Az önce....
Kayra:Sivrisinek kulağımda dolaşıyor anne!
Ben:Aç ışığı bulayım derken havalanan sivri paat diye acemice bir avcılıkla sanırım darbe alıyor..
vurdum galiba Kayra :)
Kayra:öldü mü?
Ben:bilmem anlayamadım yaraladım galiba
Kayra:Neresinden?
Ben:(öfkeyle)bacağından ne biliyim Kayra!
Offf yaralıysa bileyim şimdi kanlı bacakla kulağıma konmasın bu daha beter!!!!!
Hay senin için sivrisinek avlayanın:)))))
Kayra:Sivrisinek kulağımda dolaşıyor anne!
Ben:Aç ışığı bulayım derken havalanan sivri paat diye acemice bir avcılıkla sanırım darbe alıyor..
vurdum galiba Kayra :)
Kayra:öldü mü?
Ben:bilmem anlayamadım yaraladım galiba
Kayra:Neresinden?
Ben:(öfkeyle)bacağından ne biliyim Kayra!
Offf yaralıysa bileyim şimdi kanlı bacakla kulağıma konmasın bu daha beter!!!!!
Hay senin için sivrisinek avlayanın:)))))
5 Kasım 2012
CEVİZ KABUĞUNDAN UĞUR BÖCEĞİ
Buğün bakın nasılda beynimize benziyor diye gösterdiğim cevizlerin nerdeyse yarım kilosunu hooop diye mideye indiren minikler ceviz adam şarkısı eşliğinde kabuklarını da parmak boyası ile boyayarak değerlendirmiş oldular.Kalan yarım kilosunu da sincap olup ceviz toplama yarışması ile kullanıp daha oyun biter bitmez cup diye mideye indirdiler.Öğrenmenin en keyiflisini hem yenilir hem yutulur olanında mı yaşıyoruz ne:)))))
3 Kasım 2012
KAPAKLARDAN GERİ DÖNÜŞÜM
Doğayla başbaşaysan geri dönüşümü seversin illa ki ama sanata dönüştürmek herkesin harcı değil...
Ayrıntı için tık ..
Ayrıntı için tık ..
DIY YAKA YAPTIM
Çok özenti oldu farkındayım ama içimdeki üretken canavar illa birşey yap diye dürttü beni basit olsun hemen bitsin derken aklıma Kayra'nın eski yakası geldi gerisi malum...Ama şu kadarcık şey bile çok vaktimi aldı.Sebebi normal formunda kullanmayı düşündüğüm için üzerine diktiğim incilerden sonra ben bunu biraz incelteyip deyip fotoda da farkettiğiniz acemice elde üstten kıvırma yapmamdı ama ütüyüde yiyince tüm o pot sandığım kısım gitti.Üstüne elde ne varsa diktim gönlüm zımbalardan yana ama napalım artık...Bu arada o birit yerlerine kurdela geçireceğim boyunda minik bir fiyonk olacak...Kullanmam gibi ama ilk göz ağrım olduğu içinde belli olmaz ....
2 Kasım 2012
23 Ekim 2012
GÖZLERİNİ SIMSIKI KAPATMAYASI GELİYOR İNSANIN
Aklından Bir Sayı Tut 'dan sonra neredeyse aynı tatda olan kurgusu güzel, hep şaşırtan , nereden neyin geleceğini pek kestiremediğiniz ve dedektif Gurney in aklıyla ilerleyen heyecanla okuduğum gerilip meraklandığım bir kitap.Baktımda uzun cümlelerde kurdurtuyor insana;)Ben sevdim tavsiye ederim...Bayrama yanıma Ece Temelkuran' ın ''Muz Seslerini'' alıp gideceğim onu da çok merak ediyorum şu rastladığım bölüm bile neden okumam gerektiğini anlatır gibi....
-dikkat et! dikkat et!-
millet birbirini öldürürken, allahın belası oyuncak her şeyden daha kıymetli gibi görünür. bu yüzden sevmem kıymetli oyuncakları. çocukları kıymetsizleştirmekle kalmaz, bütün aileye de sanki -başka dertleri yokmuş gibi- kadersizliklerini hatırlatan bir bildiri okur bu oyuncaklar..bana sorarsan, çocuğu bu ayı öldürdü. bu plastik ayının -bir keresinde kliniğin önündeki taş zemine oturup göstermişti bana- ayakları kısacıktı. yok gibi. tıpkı çocuğunki gibi..çocuk gömleğinin içinde taşıyordu ayıyı ve elleriyle yürüdüğü için plastik ayıyı ellemeden önce avuçlarını üstüne siliyordu. ayı yüzündeki sırıtmayla çalışmaya başladığında, çocuk yarım gövdesini yana yatırıp, yanağını eline dayayıp izlemeye başladı. ben de yanına yattım. bacaklarım utanç verici uzunluktaydı. çocuk epey sonra, korkunç bir rüya görmüş gibi, belerterek gözlerini baktı:
"pilleri bitince?.."
filipinam, tatlı kıblem, çocuğa o anda bacakları yerine bir kutu pil verseler..alırdı.
sanırım bacaklarını kaybettiğinde içine kaçan bir yetişkin, ona pil meselesini "halledebileceklerini" söyledi.
sonra dedi ki "ben.." düzeltti -biz hiç gidemeyeceğiz değil mi hispanyaya?-. "
Buda bir başkası....
doktor hamza : annen gazlı bezlere güldü ve ben güzel bir şey bulduğu anda onu kaybedeceği günü düşünmeye başlayan her ortadoğulu gibi korktum. biz filipina, çok güldüğümüzde daha gülerken yakında ağlayacağımızı düşünüp suratını asan insanlarız.
-dikkat et! dikkat et!-
millet birbirini öldürürken, allahın belası oyuncak her şeyden daha kıymetli gibi görünür. bu yüzden sevmem kıymetli oyuncakları. çocukları kıymetsizleştirmekle kalmaz, bütün aileye de sanki -başka dertleri yokmuş gibi- kadersizliklerini hatırlatan bir bildiri okur bu oyuncaklar..bana sorarsan, çocuğu bu ayı öldürdü. bu plastik ayının -bir keresinde kliniğin önündeki taş zemine oturup göstermişti bana- ayakları kısacıktı. yok gibi. tıpkı çocuğunki gibi..çocuk gömleğinin içinde taşıyordu ayıyı ve elleriyle yürüdüğü için plastik ayıyı ellemeden önce avuçlarını üstüne siliyordu. ayı yüzündeki sırıtmayla çalışmaya başladığında, çocuk yarım gövdesini yana yatırıp, yanağını eline dayayıp izlemeye başladı. ben de yanına yattım. bacaklarım utanç verici uzunluktaydı. çocuk epey sonra, korkunç bir rüya görmüş gibi, belerterek gözlerini baktı:
"pilleri bitince?.."
filipinam, tatlı kıblem, çocuğa o anda bacakları yerine bir kutu pil verseler..alırdı.
sanırım bacaklarını kaybettiğinde içine kaçan bir yetişkin, ona pil meselesini "halledebileceklerini" söyledi.
sonra dedi ki "ben.." düzeltti -biz hiç gidemeyeceğiz değil mi hispanyaya?-. "
Buda bir başkası....
doktor hamza : annen gazlı bezlere güldü ve ben güzel bir şey bulduğu anda onu kaybedeceği günü düşünmeye başlayan her ortadoğulu gibi korktum. biz filipina, çok güldüğümüzde daha gülerken yakında ağlayacağımızı düşünüp suratını asan insanlarız.
BAYKUŞ BAYMASIN SİZİ DAHA ÇOK VERSİYONUNU YAPACAĞIZ
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
























